به گزارش زیپو کالا به نقل از ایسنا، در زیر زبان کربن زدایی، حقیقتی ناخوشایند نهفته است: مواد معدنی که انرژی صفر خالص را تأمین می کنند، ژئوپلیتیک نابرابری را احیا می کنند.
تقاضا برای مواد معدنی حیاتی درحال افزایش است. آژانس بین المللی انرژی (IEA) تخمین می زند که در راه صفر خالص، تقاضا برای لیتیوم تا سال ۲۰۴۰، بیشتر از ۴۰۰ درصد، کبالت ۲۰۰ درصد و نیکل حدودا ۱۰۰ درصد افزایش خواهد یافت. یک وسیله نقلیه برقی، حدودا شش برابر یک ماشین معمولی به مواد معدنی نیاز دارد و یک نیروگاه بادی فراساحلی حدودا شش برابر یک نیروگاه گازسوز به مواد معدنی نیاز دارد.
با این حال، چین حدود ۶۰ درصد از تولید عناصر خاکی کمیاب و نزدیک به ۹۰ درصد از ظرفیت فرآوری جهانی را کنترل می کند. آمریکا همچنان برای حداقل ده ها ماده معدنی حیاتی کاملا وابسته به واردات بوده و برای حدود ۳۰ ماده معدنی دیگر، بیشتر از ۵۰ درصد وابسته است. هنگامی که پکن در سال ۲۰۲۴، صادرات گالیوم و ژرمانیوم را برای مدت کوتاهی محدود کرد، مفسرین «شورای روابط خارجی» در مورد شوک های بالقوه چند میلیارد دلاری به زنجیره های تأمین تولید پیشرفته اخطار دادند. مواد معدنی که زمانی حوزه زمین شناسی بودند، به ابزاری برای کشورداری تبدیل گشته اند.
استرالیا، حدودا نیمی از لیتیوم جهان را تولید می کند و ذخایر عظیمی از نیکل، کبالت، منگنز و عناصر خاکی کمیاب را در اختیار دارد. استراتژی مواد معدنی حیاتی کانبرا، آشکارا این منابع را هم به عنوان یک فرصت اقتصادی و هم به عنوان یک دارایی راهبردی مطرح می کند و نوید بالا رفتن در سیستم ارزش و ایجاد توانایی حاکمیتی را می دهد. چارچوب های دوجانبه جدید با آمریکا، ژاپن، هند و اتحادیه اروپا، استرالیا را به عنوان یک تأمین کننده قابل اعتماد در جهانی که به صورت رو به ازدیادی تکه تکه می شود، قرار می دهد.
محققان دانشگاه سازمان ملل متحد پیشنهاد ایجاد یک «معتمد جهانی مواد معدنی» را داده اند که یک چارچوب مشارکتی برای مدیریت مواد معدنی حیاتی به عنوان دارایی های راهبردی مشترک، تثبیت بازارها، اجرای شفافیت و تضمین تقسیم عادلانه منافع خواهد بود. دیگران خواهان گنجاندن مستقیم مدیریت مواد معدنی در معماری اقلیمی، با معیارهای اجبار آور در مورد حقوق کار، رضایت بومیان و صیانت از محیط زیست شده اند.
بر اساس گزارش مدرن دیپلماسی، گروه هفت (G۷) با تائید اصول بازارهای معدنی حیاتی مبتنی بر استانداردها، حرکت در این راه را آغاز نموده است. کانادا بودجه مواد معدنی حیاتی خویش را به مشارکت بومیان پیوند داده است. انتظار می رود در اجلاس اقلیمی سازمان ملل (COP۳۰)، مدیریت منابع به صورت برجسته در مذاکرات گذار عادلانه نقش داشته باشد. اینها گامهای اولیه هستند، اما نشان می دهند مواد معدنی دیگر صرفاً کالا نیستند، بلکه پایه و اساس واکنش جهانی به تغییرات اقلیمی هستند.
بطور خلاصه یک وسیله نقلیه برقی، حدودا شش برابر یک ماشین معمولی به مواد معدنی نیاز دارد و یک نیروگاه بادی فراساحلی حدودا شش برابر یک نیروگاه گازسوز به مواد معدنی نیاز دارد. چارچوب های دوجانبه جدید با آمریکا، ژاپن، هند و اتحادیه اروپا، استرالیا را به عنوان یک تامین کننده قابل اعتماد در جهانی که بصورت رو به ازدیادی تکه تکه می شود، قرار می دهد.
منبع: زیپو کالا