به گزارش زیپو کالا، میدان نفتی آزادگان شمالی، بخش مهمی از زنجیره میادین مشترک غرب کارون، در سال ۱۴۰۴ با رشد تولید، اجرای تکنولوژی های جدید و جذب سرمایه بانکی، گامهای جدیدی در راه توسعه برداشت.
به گزارش زیپو کالا به نقل از مهر، میدان نفتی آزادگان شمالی، بخشی کلیدی از زنجیره توسعه غرب کارون، در سال ۱۴۰۴ شاهد جهش های جدیدی در حفاری، افزایش تولید و برنامه های فناورانه شد؛ میدانی که با ذخایر عظیم مشترک خود، به محور اصلی استراتژی انرژی دولت چهاردهم در رویارویی با شتاب برداشت عراق تبدیل گشته است.
میدان آزادگان شمالی در مرز جنوب غربی ایران و مجاورت استان میسان عراق، بخشی از ابرمیدان آزادگان با ذخایر درجای حدود ۳۳ میلیارد بشکه نفت می باشد. سهم بخش شمالی از این ذخایر، چندین میلیارد بشکه نفت سبک تا متوسط با ضریب برداشت اولیه محدود است؛ عاملی که استفاده از فناوری های ازدیاد برداشت را ضروری می کند.
بر اساس گزارش های رسمی تا نیمه سال، پروژه تکمیل چندین حلقه چاه جدید در این میدان انجام شده و تولید روزانه آن به محدوده ۷۵ تا ۸۰ هزار بشکه رسیده است. همینطور پایلوت تزریق نانوسیال برای بهبود ضریب بازیافت در چند حلقه چاه مرزی اجرا شد که نتایج اولیه آن از کاهش افت فشار و بهبود جریان دهی حکایت دارد.
حمیدرضا صدیقی از کارشناسان ارشد توسعه میادین مشترک می گوید اگر بخواهیم خلاصه بگویم، آزادگان شمالی در سال ۱۴۰۴ بالاخره روی ریل توسعه واقعی افتاده است. موفقیت مهم، افزایش تولید به محدوده ۸۰ هزار بشکه در روز و تکمیل چند حلقه چاه جدید است. این اعداد شاید به نظر برخی کم باشند، اما وقتی به سالهای قبل نگاه می نماییم که پروژه تقریبا در حالت “مکث طولانی” بود، این جهش معنا پیدا می کند. اجرای پایلوت تزریق نانوسیال هم اتفاق مهمی است چون این فناوری می تواند در سال های آتی ضریب بازیافت را به صورت محسوس افزایش دهد.
وی ضمن اشاره به تغییرات انجام شده در این میدان اظهار داشت: دو تغییر اساسی را میتوان نام برد. اول، استفاده از فناوری های ازدیاد برداشت که در سالهای قبل کمتر فرصت پیاده سازی پیدا می کرد. دوم، تغییر در مدل تامین مالی.
این کارشناس صنعت نفت تصریح می کند: عراق در قسمت میسان از شرکتهای بین المللی مثل CNPC و Petronas بهره می گیرد که هم سرمایه را تامین می کنند، هم فناوری و تیم اجرایی حرفه ای دارند. آنها الان حدود ۱۲۵ هزار بشکه در روز برداشت می کنند، یعنی حدود ۴۵ هزار بشکه بیش از ما. این فاصله نه تنها اقتصادی می باشد، بلکه از نظر مدیریت مخزن هم خطرناک است؛ چون برداشت بالاتر عراق امکان دارد موجب تغییر فشار و جریان سیال مخزن بسمت آنها شود.
وی اشاره کرد: برای جبران این وضعیت باید حداقل ۲۰ حلقه چاه جدید و تکمیل چندین واحد فرآورشی دیگر صورت گیرد که اگر این اتفاق بیفتد، می توانیم تا اواخر ۱۴۰۶ به ظرفیت ۱۵۰ هزار بشکه در روز برسیم و فاصله را کم نماییم.
به عنوان یک جمع بندی کارشناسی، باید اظهار داشت: وضعیت آزادگان شمالی در سال ۱۴۰۴ را میتوان «پیشرفت قابل توجه اما با سایه ی سنگین عقب ماندگی تاریخی» توصیف کرد.
از یک سو، افزایش تولید به حدود ۸۰ هزار بشکه در روز و اجرای طرح های فناورانه مانند تزریق نانوسیال نشان دهنده تغییر رویکرد مدیریت میدان از توسعه کند و مقطعی به توسعه پلکانی و مبتنی بر تکنولوژی است. همینطور به کارگیری مدل EPCF و ورود بانک ها، این پیام را دارد که دولت چهاردهم بدنبال کاهش وابستگی به بودجه عمومی و افزایش تاب آوری پروژه ها در مقابل نوسانات نفتی است.
اما از طرفی، اختلاف تولید با عراق (حدود ۴۰ تا ۵۰ هزار بشکه در روز به سود همسایه) همچنان یادآور این حقیقت است که سرعت توسعه ایران، حتی با جهش های اخیر، هنوز کافی نیست. عراق از دو مزیت استفاده می کند:
۱. ورود گسترده سرمایه گذاری خارجی بدون محدودیت های تحریمی.
۲. استفاده از شرکتهای بین المللی با تجربه توسعه سریع میادین مشابه.
کارشناسان توسعه میادین اعتقاد دارند اگر تا پایان ۱۴۰۵ روند حفاری و راه اندازی تأسیسات فرآورش در آزادگان شمالی دو برابر نشود، نه تنها رقابت با عراق دشوار خواهد شد، بلکه امکان افت فشار مخزن و کاهش ضریب بازیافت نیز بالا می رود.
به عبارت ساده تر، آزادگان شمالی در ۱۴۰۴ بالاخره روی ریل توسعه واقعی افتاده، اما این قطار باید سرعتش را از «قطار محلی» به «قطار سریع السیر» برساند تا از رقبا عقب نماند.
منبع: زیپو کالا
