بازار, تجارت, توسعه, تولید, ساخت, شرکت, صنعت, کالا

تولیدکنندگان نفت در جست وجوی بشکه های پاک تر

تیر ۲۸, ۱۳۹۸

به گزارش زیپو کالا الدار سائتره، مدیرعامل گروه انرژی اکوئینور می گوید برای وقتی آماده می شود که شرکت های نفت و گاز برای جریمه های سخت تر بابت استخراج هیدروکربن روبرو خواهند شد.

به گزارش زیپو کالا به نقل از ایسنا، شرکت دولتی اکوئینور که تا سال قبل با نام استات اویل شناخته می شد، عامل اصلی شکل گیری صندوق نفتی یک ۱.۱ تریلیون دلاری نروژ بود که بعنوان بزرگترین صندوق سرمایه گذاری دولتی جهان شناخته می شود.

حتی علیرغم این که وابستگی جهان به سوخت های فسیلی ادامه دارد، اختصاص سرمایه از جانب سرمایه گذاران، سیاست گذاران و احساسات عمومی به نفع سوخت های پاک تر تغییر می کند.

بنابراین چطور یک غول انرژی سنتی آماده حرکت به سمت یک آینده کم کربن می شود و این حرکت چه تأثیری روی دارایی هایش خواهد داشت؟

مدیرعامل اکوئینور به روزنامه فایننشیال تایمز اظهار داشت: مقررات بر اساس هزینه های مربوط به آلایندگی خواهد بود و این مسئله علاوه بر هزینه های عملیاتی و هزینه های توسعه خواهد بود.

وی در ادامه اضافه کرد: اختلاف عظیمی میان منابع پرکربن و کم کربن وجود دارد و این تمایز اهمیت بیشتر و بیشتری پیدا خواهد نمود.

با تهدید رو به رشد مالیات کربن و قیمت گذاری روی تولید و همینطور مصرف و تشدید فعالیت های حامیان محیط زیست ضد شرکت های نفت و گاز، تولیدکنندگان تلاش می کنند بشکه های پاک تر را تولید کنند.

اکوئینور مانند شمار رو به رشدی از همتایانش، تلاش می کند از ذخایر پرکربن که حجم عظیمی از دی اکسید کربن و سایر آلاینده های مخرب را در زمان استخراج و فرآوری منتشر می کنند، فاصله بگیرد. پروژه های آلوده تر مانند توسعه ماسه های نفتی کانادا در سال های اخیر از چشم افتاده است و این اتفاق تنها به این علت نبوده که برخی از شرکت های نفت و گاز متعهد شده اند بشکه های پاک تر را دنبال کنند بلکه هزینه استخراج آنها از سایر منابع گران تر بوده است.

بخت با اکوئینور یار بوده و میادین نفتی در نروژ یکی از منابع دارای حداقل آلایندگی کربن در جهان هستند. استخراج با استفاده از نیروی آبی (هیدورپاور) انجام می گیرد و آلایندگی به مدت بیشتر از یک دهه است که در این فلات قاره ساماندهی شده است.

ایمی باوی در شرکت مشاوره انرژی “وود مک کنزی” می گوید اگر تلاش می کنید پروژه های جدیدی راه اندازی کنید و اگر می خواهید بدانید آیا این پروژه ها در آینده اقتصادی خواهند بود لازم است این معیار را درک کنید.

انتشار کربن هر بشکه نفت یا معادل آن بر اساس منبع، بسیار متفاوت می باشد. طبق مطالعات صنعتی، بین ۱۵ تا ۴۰ درصد از کل گازهای گلخانه ای جهان توسط بنزین، دیزل و سایر سوخت های حمل و نقل قبل از این که در پالایشگاه تولید شوند و در فرایند استخراج و حمل تولید می شوند.

بر مبنای معیار “چاه ها به چرخ ها” درباره میزان انتشار کربن، ونزوئلا و کانادا در بین کشورهایی هستند که نفت را با میزان بالایی آلایندگی کربن تولید می کنند چونکه ذخایر آنها بر اساس نفت های سنگین مانند ماسه نفتی بوده و استخراج آن انرژی زیادی می برد.

تحقیقات از جانب دانشگاه استنفورد که سال قبل انتشار یافت، نشان داد که حدود ۹۰۰۰ میدان نفتی در ۹۰ کشور که ۹۸ درصد از تولید نفت و میعانات را در سال ۲۰۱۵ تشکیل دادند – گازهای گلخانه ای معادل ۱.۷ گیگا تن دی اکسید کربن تولید کردند.

درک تأثیر آتی هزینه و مالیات انتشار کربن به بخش مهمی از گفت وگوی اصلی صنعت انرژی در ارزیابی دوام پذیری پروژه های آتی و ارزش دارایی ها تبدیل گشته است. در این بین بررسی انتشار کربن میادین نفت و گاز خاص، برای غول های انرژی اهمیت افزون تری پیدا می کند چونکه از جانب مدافعان محیط زیست و بعضی از سهامداران برای میزان انتشار کربن پروژه های فعلی و آتی تحت فشار هستند.

عربستان سعودی که بزرگترین صادرکننده نفت جهان است، از این حقیقت بهره مند شده که گاز کمتری می سوزاند و دسترسی راحتی به منافع مختلف نفتی دارد که محتوای آب کمتری دارند و ازاین رو انرژی کمتری برای پالایش آنها نیازمند است. این کشور در ماه های اخیر به تبلیغ همه جانبه این مورد اقدام نموده است.

اما تولیدکنندگانی که تلاش می کنند نیات خود برای در پیش گرفتن بهترین شیوه و تمرکز بر پروژه های انرژی پاک تر را نشان دهند همچنان نمی توانند کسانی را که اصرار دارند باید مسئولیت تمامی گازهای گلخانه ای همچون گازهایی که با مصرف سوخت توسط مصرف کنندگان تولید می شوند را برعهده بگیرند، قانع کنند.

بر اساس گزارش روزنامه فایننشیال تایمز، شرکت های دیگر مانند شل و توتال اذعان کرده اند باید به شکلی برای انتشار این آلایندگی ها مسئول شناخته شوند.