بازار, تجارت, توسعه, تولید, ساخت, شرکت, صنعت, کالا

خداحافظی برندهای موبایل از ایران

فروردین ۲۲, ۱۳۹۸

به گزارش زیپو کالا فروشندگان علاءالدین می گویند نشان های تجاری بزرگ در حال بستن نمایندگی هایشان در ایران هستند.

به گزارش زیپو کالا به نقل از ایسنا، روزنامه شهروند نوشت: «برندهای جهانی موبایل در حال ترک ایران هستند. فروشندگان علاءالدین می ‏گویند که اگر دقت کنید دیگر اثری از تبلیغات گوشی روی بیلبوردهای شهر و شبکه های تلویزیونی و ‏آگهی های روزنامه ای نمی بینید. آنها توضیح می دهند که نمایندگی های رسمی فروش گوشی در ایران ‏از سمت کشور مادر برای ترک ایران تحت فشار قرار گرفته اند و نمونه آن سونی است که از ایران ‏رفته است، هواوی هم دست و پایش را جمع می کند که برود و سامسونگ که کجدار و مریز مانده اما ‏بسیاری از مدلهای گوشی را به ایرانیان نمی فروشد.

آیدین آرام، عضو هیأت مدیره اتحادیه دستگاه های مخابراتی با تأیید این مساله به «شهروند» می ‏گوید که برخی برندها مانند اچ.تی.سی بازارش کوچک شده و در ویترین های کل دنیا حضورش را کمتر ‏کرده است و ال جی هم سیاست های فروش خودرا تغییر داده و در بازار خاورمیانه کمتر حضور دارد ‏اما برندهایی که فروشندگان علاءالدین می گویند برای فروش در ایران گرفتار مشکل شده اند.

او البته تاکید می کند که اگر برندها نمایندگی های خودرا در ایران تعطیل کنند، مشکل چندانی برای ‏تامین گوشی وجود ندارد و تنها واردکنندگان ناچارند مانند گوشیهای اپل هزینه های بیشتری بدهند اما ‏مشکل اصلی که برای واردات گوشی به وجود آمده تأمین دلار برای واردات است، برای اینکه واردکنندگان ‏ناچارند صادرکننده ای را پیدا کنند که حاضر باشد دلارش را برای واردات گوشی به تاجران موبایل ‏بدهد و از آن گذشته فرآیند ثبت سفارش و گرفتن مجوزهای واردات هم اکنون چیزی حدود ۲۰ ‏روز تا یک ماه طول می کشد و این مساله باعث شده است که واردات گوشی با مشکل مواجه شود.

فروش گوشی نصف شد

«خرداد ماه برمی گردیم»، «تا اطلاع ثانوی تعطیل هستیم و سفارش های شما را بوسیله کانال ‏تلگرامی مان می پذیریم» و «مدل های موجود در مغازه به شرح زیر است، سوال نفرمایید!» اینها ‏اطلاعیه هایی هستند که موبایل فروش های راسته جمهوری روی در مغازه شان چسبانده اند. ماجرا را که ‏جویا می شویم می گویند کار و کاسبی بشدت گرفتار مشکل شده و فروش گوشی در ایران به چیزی ‏حدود نصف سال های گذشته رسیده است. حرف بیشتر آنها یکی است: «گوشی در بازار خریدار ندارد.»

مهدی محبی، رئیس اتحادیه دستگاه های مخابراتی و گوشی تلفن همراه هم این مساله را تأیید کرده و ‏گفته است: «تقاضا برای گوشی تلفن همراه از ماهانه یک میلیون دستگاه به ۴۰۰ تا ۵۰۰ هزار دستگاه ‏کاهش یافته است. همین طور باید در نظر داشت ۹۰ درصد نیاز بازار هم اکنون بوسیله گوشیهای ‏مسافری تأمین می شود. همین طور شرکت های واردکننده به سبب نبود توجیه اقتصادی برای واردات این ‏کالا فقط به خدمات رسانی برای گوشیهای در حال استفاده مشغول هستند‎.‎‏»

از فروشنده به تعمیرکار تبدیل شدیم

‏ البته این قسمتی از ماجراست؛ چونکه بد نیست گشت وگذاری در بازارهای موبایل مانند ‏علاءالدین، بازار موبایل و… بزنید که بورس های خرید تلفن همراه به شمار می آیند. از پل حافظ به سمت ‏جمهوری که می روید تک و توک موبایل فروشی هایی به چشم می خورد که باز هستند و مانند گذشته ‏فعالیت می کنند.

در علاءالدین هم با ورود به پاساژ چیزی که توجه هر خریداری را به خود جلب می کند، کاغذهایی است ‏که با این مضمون به پشت شیشه ۹۰ درصد مغازه ها چسبیده و نوشته شده: «تعمیر و تعویض موبایل ‏انجام می شود.» و مغازه داران می گویند که از فروشنده به تعمیرکار تغییر شغل داده اند!

داخل یکی از فروشگاه ها می روم و از حال و روز این روزهایشان می پرسم. مهرداد چند سالی است ‏که در این پاساژ به همراه دوستان خود مغازه دارد و می گوید: «تا به حال اوضاع به این بدی را ‏تجربه نکرده بودم. اگر شرایط همین طور پیش برود مجبوریم مغازه مان را تعطیل نماییم و کار دیگری ‏برای خودمان دست و پا نماییم.» مکثی می کند و نگاهی به مشتری که تنها برای مظنه قیمت آمده است ‏می کند و پاسخی کوتاه و مفید به مشتری می دهد و می گوید: «ببینید وضع ما این است. مردم قدرت خرید ‏ندارند و هیچ چیزی هم برای فروش نمانده است. سال قبل نگذاشتند به فروشمان رونق دهیم و تلفن ‏های همراه را در گمرک نگه داشتند. ما هم به امیدی برای عید تعطیل نکردیم اما فروشمان تقریباً ‏صفر بود.»‏

تمام عید سرکار آمدیم اما…‏

آرش در پاساژ چهارسو نمایندگی گوشیهای سامسونگ را دارد. او به «شهروند» می گوید: «تمام سال ‏گذشته کار و کاسبی مان خوابید و به امید جبران قسمتی از این زیان تمام تعطیلات عید را سر کار آمدیم ‏اما امید بیهوده ای بود و کاسبی بشدت خوابیده است.»

این فعال بازار موبایل در ادامه توضیح می دهد: «نسبت به سال قبل این موقع که هیچ، حتی نسبت به ‏قبل از عید هم فروشمان بشدت افت کرده.»

همین حین یکی دو مشتری برای پرسیدن قیمت ها وارد می شوند و پس از شنیدن پاسخ بدون ‏کنجکاوی بیشتر می روند. آرش می گوید: «مشتریان فقط برای اطلاع قیمت می آیند و این وضع ماه ‏هاست ادامه دارد.»‏

نگاهی به مغازه های سوت و کور آن طرف تر می کند و با دست اشاره می کند: «آن مغازه برای ‏خودش ابهتی داشت، فروش داشت و ایام به کامش بود اما حالا دست دوم می فروشد و گوشی تعمیر می ‏کند. شرایط به قدری بد شده است که خیلی از همین مغازه داران جمع می کنند و می روند.‏»

او ادامه می دهد: «کرایه مغازه در پاساژهای بزرگ و معتبر هزینه سنگینی دارد و فروش آن قدری نیست ‏که جوابگوی هزینه ها باشد. بدین سبب موبایل فروش های بسیاری به فکر تغییر شغل افتاده اند.»‏

موجود نیست!

بسیاری از مغازه ها حالا تقریباً تغییر کاربری داده اند و در کنار فروشندگی به تعمیر موبایل ‏مشغولند. حمید یکی از آنهاست که می گوید: «جنس برای فروش نداریم. اگر هم بود، مردم توانایی ‏خریدشان پایین آمده. این یعنی جمع شدن برندهایی که ما در گذشته آنها را می فروختیم.»

این جملات را ‏بی وقفه می گوید، انگار دل پری دارد و این روزها به کامش نیست. «وضع ما را ببینید اگر جنس ‏در بازار بود، تعمیرات می کردیم؟» ‏

چرخی در بازار می زنم حق با حمید است. برندهایی چون سونی، ال جی و نوکیا به ندرت پیدا می ‏شوند. اگر هم باشند، یک جای کار می لنگد؛ گویا مقرر است دیگر این برندها را همچون اچ تی سی در ‏بازار نداشته باشیم.

اگر چه حالا هواوی به جهت قیمت مناسبی که دارد، بازار خوبی در بین برندهای دیگر پیدا کرده بود، ‏اما از سال قبل زمزمه های قطع همکاری اش با ایران شنیده می شد. حالا فروشندگان این برند ‏همین را می گویند. «شرکت های هواوی همکاری خودرا با ایران قطع کرده اند و تبلیغاتی انجام نمی ‏دهند، برای همین کم کم باید با این برند هم خداحافظی نماییم.»

«تمام شدن گوشیهای ارز دولتی بازارمان را کساد کرد.» این را بیشتر فروشندگانی می گویند که تا قبل ‏از عید گوشیهای ارز دولتی می فروختند. خودشان می گویند: «بازار خیلی خوبی داشتیم اما با تمام شدن ‏این گوشیها بازارمان باردیگر کساد شد و قیمت ها بالا رفت؛ چونکه بعضی از مدلها در بازار نیست‏‏. مثلاً گوشی ای که با ارز دولتی ۲میلیون و ۱۰۰ هزار تومان قیمت داشت، حالا به ۲میلیون و ۸۰۰ ‏هزار تومان رسیده.»‏

‎البته این طور که فروشندگان ادعا می کنند، بیشترین گرانی برای گوشیهایی است ‏که با نرخ دولتی به فروش می رسیدند. حالا خریداران هم به قدری قدرت خرید ندارند که بخواهند گوشیهای گرانقیمت خریداری کنند.

برندهای کوچک و ناشناس، جایگزین برندهای بزرگ

حالا جای برندهای بزرگ تا دلتان بخواهد برند شرکت های کوچک چینی آمده است که در بازار جهان ‏شناخته شده نیستند. برندهایی چون تکنو، بلو، مارشال، پنتک، کداک و… که امکان دارد تاکنون ‏حتی اسمش به گوشتان نخورده باشد. با وجود این، این گوشیها هم چندان ارزان نیستند. بعنوان مثال ‏برند ویوو قیمت گوشیهایی که دارد، از ۳ میلیون تومان شروع می شود و این قیمت ها تا ۲۰ میلیون ‏تومان ادامه دارد. یا شیائومی که از رنج قیمتی ۵ میلیون تومانی دارد اما گوشیهای ارزان تری هم ‏می شود پیدا کرد. شاید برای همین است که شیائومی در بین برندهای چینی توفیق بیشتری را نصیب ‏خود کرده است. البته در بین این برندها، برند لنوو هم قیمت مناسب دارد و محدوده قیمت تلفن های ‏همراه آن از دو میلیون تومان شروع می شود. فروشندگان هم می گویند که تقاضا برای گوشیهای ‏ارزان در بازار ایران بالا رفته است و دیگر با این قیمت دلار و ریزش ارزش ریال برندهای بزرگ ‏پیشنهادی برای ایرانیان ندارند!»