بازار, تجارت, توسعه, تولید, ساخت, شرکت, صنعت, کالا

کارشناس ژئوفیزیک زیست محیطی در گزارش زیپو کالا: سیلاب ها حوادث طبیعی هستند، راهکارهای کاهش مخاطره و لطمه سیل

فروردین ۲۰, ۱۳۹۸

زیپو کالا: یک کارشناس ژئوفیزیک زیست محیطی با تاکید بر این که سیلاب ها حوادث طبیعی هستند و ما مسئول کاهش لطمه خطرات ناشی از سیل هستیم، انواع راهکارهای رویارویی با سیل ها را تشریح نمود.
یک کارشناس ژئوفیزیک زیست محیطی و اکتشاف منابع آب و عضو هیأت علمی گروه محیط زیست انسانی دانشکده محیط زیست درباره دلیل وقوع سیلاب های اخیر و نحوه مواجهه با آن به خبرنگار مهر اظهار داشت: سیل ها جزو حوادث طبیعی زمین هستند و به سبب شرایط خاص هیدرولوژیکی و آب و هوایی رخ می دهند. دانش موجود از الگو های آب و هوایی بلند مدت، بسیار محدود است و وضعیت هیدرولوژیکی هم به وضعیت طبیعی حوزه آبریز (پستی بلندی ها، پوشش گیاهی، ظرفیت زهکشی منطقه) وابسته است.
ساخت حداقل یک طبقه بالاتر از حداکثر تراز سیلابی در منطقه، استفاده از مصالح پایدار در مقابل غرق شدن در آب، محفوظ کردن کاربری های الکتریکی در این مناطق، طراحی درست زهکش ها و سیستم های فاضلاب و… قسمتی از راهکارهای پیشگیرانه رویارویی با سیلاب است حمید سرخیل اضافه کرد: تخریب های محیط زیستی از قبیل جنگل زدایی و فرسایش خاک از عواملی هستند که می توانند در افزایش حجم و گسترش سیلاب ها نقش داشته باشند و همین طور عدم اجرای درست طرح های آمایش سرزمین در تشدید آثار مخرب سیلاب ها مؤثر است. وی تاکید کرد: سیلاب های شدید می توانند هر ساله رخ دهند و غالباً پتانسیل لطمه به اموال، وارد کردن مشقت و سختی بر مردم، مسدود شدن و تخریب راه ها، لطمه به اقتصاد محلی، لطمه به محیط زیست، تخریب زیست گاه ها، فرسایش خاک، از بین رفتن جنگل ها و مراتع، توسعه و پخش منطقه ای آلودگی های شهری و صنعتی ناشی از فاضلاب ها و پسماندها، حوادث شدید و حتی از دست دادن زندگی مردم را دارند. بدین سبب مهمترین و نخستین گام برنامه ریزی درست برای کاهش لطمه سیل، اقدامات پیشگیرانه است. هدف اصلی برنامه ریزی ها کاهش مخاطرات سیل باشد عضو هیأت علمی دانشکده محیط زیست افزود: اهداف اصلی این برنامه ریزی می بایست بر پایه کاهش مخاطرات سیل باشد که بایستی تحت یک برنامه جامع به صورت پیشگیرانه اعمال شود. از ارکان اصلی این اقدامات پیشگیرانه می توان به افزایش امنیت بخشی عمومی بوسیله آگاهی بخشی به عموم مردم در مورد خطرات سیل، ارتقا متوازن نواحی دارای پتانسیل خطر سیل و اقدام درباب کاهش لطمه سیل در آینده و کاهش هزینه ها و توزیع این هزینه ها (Cost-Sharing) اشاره نمود. سرخیل توضیح داد: درباب افزایش امنیت بخشی عمومی می توان به آموزش در معرفی عوامل بروز سیلاب ها، آگاهی بخشی در مورد مناطق در معرض سیل، حریم های خطر سیل شهری و رودخانه ای، زون های امن شهری و رودخانه ای و … پرداخت. وی ادامه داد: در مورد ارتقا متوازن نواحی دارای پتانسیل خطر سیل می توان به اقداماتی از جمله، مطالعات هیدرولوژی رودخانه ها، تهیه نقشه های پهنه های خطر سیل، تهیه حریم خطر رودخانه ها در مناطق دارای پتانسیل اشاره نمود که معمولاً می تواند با کنترل کننده های سازه ای و غیر سازه ای همراه باشند تا از طغیان سیلاب به دشت های سیلابی و ورود آن به روستاها و شهرها جلوگیری کند. این کارشناس ژئوفیزیک زیست محیطی تاکید کرد: اعمال تلفیقی از روش های آگاهی بخشی عمومی، و اقدامات پیشگیرانه سازه ای و غیر سازه ای به ساکنان اطراف رودخانه ها و مناطق شهری پایین دست سدها و حوزه های آبریز رودها، این اجازه را می دهد که ضرر و زیان ها را به حداقل رسانید و در تعامل با محیط پیرامون به زندگی ادامه داد. سرخیل اضافه کرد: در بخش برنامه ریزی به منظور توزیع هزینه های ناشی از سیل (Cost-Sharing) می توان به برنامه های توسعه ای اشاره نمود که با اعمال سیاست های توأمان کمک های بانک ها و مؤسسات بیمه ای برای ترمیم و بهسازی ساختمان ها در مناطق با پتانسیل خطر سیل با الگو های متناسب مقاوم در مقابل تخریب سیل امکان پذیر است از قبیل ساخت حداقل یک طبقه بالاتر از حداکثر تراز سیلابی در منطقه، استفاده از مصالح پایدار در مقابل غرق شدن در آب در ساختمان ها و تأسیسات شهری و روستایی، محفوظ کردن کاربری های الکتریکی در این مناطق، طراحی درست زهکش ها و سیستم های فاضلاب برمبنای تأثیر پذیری از سیلاب ها، محافظت از مناطق با توسعه پوشش گیاهی و ایجاد کمربند سبز شهری و روستایی، ساخت سازه های عمومی مقاوم در مقابل فشار هیدرولیکی ناشی از سیلاب، پیشگیری از ساخت اماکن عمومی از قبیل مدارس درمناطق پر خطر. وی افزود: در نهایت می بایست در برنامه ریزی های میان مدت و بلندمدت توسعه ای در کشور قوانین سکونت در مناطق مستعد سیلابی را تدوین و تصویب کرده و با تقسیم بندی پهنه های پتانسیل های خطر سیلاب، ساخت و ساز و خرید و فروش زمین و ملک را در این مناطق کنترل کرد و با وضع قوانین و فعالیت آموزشی –ترویجی پذیرش مشوق های مالیاتی جهت استفاده محتاطانه از مناطق مستعد سیلاب و با پتانسیل خطر بالا را برای ساکنین محلی آسان کرد. سرخیل درانتها اظهار داشت: متأسفانه برنامه ریزان شهری درباب مباحث کنترل سیلاب ها و آثار انسانی و محیط زیستی آن کم اطلاع اند و زیان های سیاسی برای مدیران دولتی در موقع اجرای روش های پیشگیرانه و کنترل های در رابطه با کاهش خطرات سیل، نقش بازدارنده ایفا می کند.