تجارت

گزارش زیپو کالا به نقل از مهر؛ صنعت نفت قربانی نخست توافق پاریس، کاهش ۱۵درصدی ارزش تولید کشاورزی

دی ۱۵, ۱۳۹۷

به گزارش زیپو کالا غالب بودن وجه اقتصادی توافق پاریس به علت هدف قرار گرفتن حوزه انرژی ایجاب می کند که اسناد بالادستی اقتصادی با اقدامات موردنظر توافق پاریس، تطابق داشته باشد، امری که مورد غفلت قرارگرفته است.

به گزارش زیپو کالا به نقل از مهر، به قول متخصصان، توافقنامه تغییر اقلیم پاریس به علت تمرکز بر کاهش تولید و مصرف سوخت هایی نظیر نفت و گاز بیشتر از آنکه یک توافق زیست محیطی باشد، یک توافق اقتصادی می باشد. چون که در تمامی اقتصادهای توسعه یافته و درحال توسعه، سوخت و انرژی بعنوان محرک اقتصادی شناخته می شود. از دلایل این مورد می توان به عدم الحاق روسیه به این توافق به علت کاهش رشد اقتصادی در بلندمدت و خروج آمریکا به علت حذف بیشتر از ۶.۵ میلیون فرصت شغلی در بخش صنعت(تحت تاثیر اجرای این توافقنامه) اشاره نمود. همینطور عملکرد هوشمندانه و محتاطانه کشورهای نفتی مانند عربستان و قطر نیازمند توجه است که تلاش کرده اند تعهدات خویش را به گونه ای تنظیم کنند که اجرای این تعهدات رشد اقتصادی آنها را تحت تاثیر قرار ندهد.
توافق تغییر اقلیم پاریس، حاصل نشست بیست و یکم کنوانسیون تغییر اقلیم سازمان ملل متحد (UNFCCC) باهدف ممانعت از افزایش دمای زمین با تمرکز بر کاهش انتشار گازهای گلخانه ای انسان ساخت ازجمله دی اکسید کربن (CO۲) است. این توافق نامه طبق بند ۱ ماده۴ از کشورها می خواهد که هر چه سریع تر به سمت کنار گذاردن سوخت هایی نظیر نفت و گاز حرکت کنند.
ایران بعنوان یکی از اعضای کنوانسیون تغییر اقلیم، در مجمع عمومی سازمان ملل در سال ۱۳۹۵ این توافق نامه را امضا اولیه کرده است. دولت ایران در سند تعهدات اولیه خود که پیش از اجلاس بیست و یکم به دبیرخانه کنوانسیون تحویل داده است، متعهد به کاهش ۱۲ درصدی انتشار گازهای گلخانه ای تا سال ۲۰۳۰ میلادی شده است. کارشناسان معتقدند که کاهش انتشار گازهای گلخانه ای به علت ارتباط مستقیم با رشد اقتصادی، باعث کاهش رشد اقتصادی کشور خواهد شد. از دلایل این مورد به تکیه اقتصاد ایران بر صنایع انرژی بر و نفت و گاز اشاره می گردد. بدین سان کاهش ارزش تولید در صنایع نفت گاز به علت انتشار زیاد گازهای گلخانه ای به شدت موردتوجه قرارگرفته است به صورتی که نفت و گاز بعنوان نخستین قربانیان این توافق شناخته می شوند. این در شرایطی است که منابع نفت و گاز اصلی ترین مزیت اقتصادی ایران هستند.
در جهت عرضه گزارش به کنوانسیون تغییر اقلیم سازمان ملل متحد در مورد میزان کاهش در حوزه های مختلف اقتصادی، سازمان محیط زیست به بررسی صدمه های ناشی از کاهش انتشار گازهای گلخانه ای در بخش های مختلف اقتصاد کشور پرداخته است. این گزارش با عنوان سومین گزارش تغییر اقلیم سازمان محیط زیست به ارزیابی آثار اقتصادی ناشی از تعهدات کاهش انتشار و تنوع بخشی اقتصادی پرداخته و میزان کاهش تولید و هزینه های مربوط به آن در بخش های مختلف اقتصادی را بیان می کند.
بررسی صدمه های اقتصادی کاهش ۱۲ درصدی انتشار گازهای گلخانه ای
بر اساس این گزارش، کاهش ۱۲ درصدی انتشار گازهای گلخانه ای، سبب کاهش ارزش تولید در کل اقتصاد کشور بر مبنای قیمت های سال ۱۳۸۳ به میزان ۱۸۰۰۷۸.۸ میلیارد ریال (حدود ۱۸ هزار میلیارد تومان) خواهد شد. این کاهش ارزش تولید در حالی است که مطابق چشم انداز ۲۰ سال، اقتصاد ایران در سال ۱۴۰۴ باید به رشد ۸ درصدی برسد. جدول (۱) میزان کاهش ارزش تولید در بخش های مختلف اقتصادی را نشان داده است.

جدول (۱) کاهش ارزش تولید بخش های اقتصادی و کل اقتصاد کشور تحت سناریوی ۱۲ درصد کاهش انتشار گازهای گلخانه ای برحسب قیمت های پایه سال ۱۳۸۳
(منبع: گزارش سوم تغییر اقلیم سازمان محیط زیست)

مطابق جدول بالا، بیشترین صدمه کاهش ارزش تولید متوجه بخش های اصلی اقتصاد کشور مانند نفت و گاز و صنایع پایین دست آنها و کشاورزی است. بخش نفت و گاز و کشاورزی در صورت اجرای تعهدات وعده داده شده با کاهش ۱۵ درصدی ارزش تولید که از نتایج کاهش حجم تولید است، روبرو خواهند شد. از جانب دیگر صنایع پایین دست نفت و گاز که جزء صنایع سوددِه محسوب می شوند با کاهش قریب به ۱۴ درصدی در تولید مواجه می گردد.
پیش بینی کاهش ارزش تولید در کل اقتصاد کشور در حالی است که اسناد بالادستی در تضاد کامل با این کاهش است. ازجمله این اسناد می توان به موارد زیر اشاره نمود.
۱- بند ۸ سیاست های ابلاغی مقام معظم رهبری در مورد نفت و گاز: جایگزینی صادرات فرآورده های نفت و گاز و پتروشیمی به جای صدور نفت خام و گاز طبیعی
۲- بند ۱۳ سیاست های اقتصاد مقاومتی: افزایش صادرات گاز، برق، پتروشیمی و فرآورده های نفتی
۳- بند ۱۴ سیاست های اقتصاد مقاومتی: حفظ و توسعه ظرفیت های تولید نفت و گاز
۴-بند ۷ سیاست های کلی اقتصاد مقاومتی بر تأمین امنیت غذایی کشور با تاکید بر تولیـد از منـابع داخلـی و تأکیـد بـر خودکفـایی در تولیـد محصولات اساسی کشاورزی تاکید دارد.
۵- بندهای ۱، ۲ و ۳ سیاست های نفت و گاز در سیاست های کلی نظام در دوره چشم انداز: افزایش تولید و اتخاذ تدابیر و راهکارهای مناسب برای گسترش اکتشاف نفت و گاز و افزایش تولید صیانت شده نفت و گاز
با توجه به وجود تضاد جدی بین اسناد بالادستی اقتصادی کشور با اقدامات موردنظر توافق پاریس ضروری می باشد مسئولان امر با دقت نظر بیشتری مبحث الحاق ایران به توافقنامه پاریس و تعهدات کشورمان در این کنوانسیون را بررسی نمایند.

No Comments

Leave a Reply